අඛිලට පසුගිය රාත්රී දෙකම හරිහැටි නින්දක් තිබුණේ නැත. ඇඳේ එපිට මෙපිට පෙරළෙමින් ඔහු කල්පනා කළේ තමන් දැන් කුමක් කළ යුතුද යන්නයි. තමන් කලක පටන් ඇය දෙස සෝදිසියෙන් සිටින බව ක්රිස්ටිනාට පැවසීමට ඔහුට කොහෙත්ම නොහැකිය. එය “සයිකෝ” වැඩක් ලෙස ඇය දකිනු ඇතැයි ඔහු බිය විය. නමුත් නිහඬව පසෙකට වී සිටීම ද දැන් කළ නොහැක්කකි. මන්ද, ඇය සිටින්නේ අනතුරක බව ඔහු දන්නා බැවිනි.
සාමාන්යයෙන් අඛිල තමන්ගේ විවේක කාලය ගත කළේ සිය නිවසේ ජනේලය අසල තබා තිබූ අලුත්ම දුරේක්ෂය (Telescope) සමඟිනි. ඔහු තාරකා විද්යාඥයෙකු නොවීය; ඔහු රජයේ පාසලක භූගෝල විද්යා ගුරුවරයෙකි. ලෝක සිතියම්, ගෝලයන්, මහාද්වීප සහ සාගර… කුඩා කල සිටම අඛිලගේ ලෝකය වුණේ මේවාය. නමුත් අවංකවම පවසන්නේ නම්, තමන්ගේ ලෝකය මහාද්වීපවලින් නොව, සුන්දර තරුණියකගෙන් වට වී තිබෙනවාට ඔහු වඩාත් කැමති විය. අවම වශයෙන් එකම එක තරුණියක් හෝ ඔහුගේ ජීවිතයට සිටියා නම් කෙතරම් අගනේද? නමුත් එය ලෙහෙසි වූයේ නැත. විසිපස් හැවිරිදි තරුණයෙකු පාසල් ගුරුවරයෙකු ලෙස වැඩ කරන බව ඇසූ සැණින්, බොහෝ තරුණියන් දෙවන හමුවීමකටත් පෙරම මගහැර ගියහ.
විශේෂයෙන්ම ඔහුට වඩාත්ම රිදුණේ ක්රිස්ටිනා තමන්ව ප්රතික්ෂේප කිරීමයි. ක්රිස්ටිනා රණසිංහ, අඛිල සේවය කරන පාසලේම ඉතිහාස ගුරුවරියයි. කුඩා සිරුරක් හිමි, අහිංසක පෙනුමැති, මඳක් දිගටි දෑස් ඇති ඇය දුටු මුල් දිනම අඛිලගේ සිත ඇය කෙරෙහි ඇදී ගියේය. නමුත් වෙනදා මෙන්ම ඇයගෙන් ඔහුට කිසිදු විශේෂ අවධානයක් ලැබුණේ නැත.
ක්රිස්ටිනා පදිංචිව සිටියේ අඛිලගේ නිවසට පෙනෙන මානයේ තිබූ තෙමහල් නිවාස සංකීර්ණයක ඉහළම තට්ටුවේය. අඛිලගේ විසිත්ත කාමරයේ සිට බලන විට ඇයගේ මුළු නිවසම පාහේ හොඳින් දිස් විය. ඇත්තම පවසන්නේ නම්, දුරේක්ෂයක් මිලදී ගැනීමේ අදහස අඛිලට ඇති වූයේද ඒ නිසාමය. ඇත්ත වශයෙන්ම ඔහු තරු බැලීමටද ප්රිය කළේය, නමුත් ඇය ඒ තරු වලට වඩා දීප්තිමත් විය.
දැන් ක්රිස්ටිනා උදෑසන ගුරු විවේකාගාරයේදී ඔහුට මුණගැසුණු විට ඉතා කෙටි ආචාරයක් පමණක් කර නිහඬව සිටියාය. අඛිල එය පෞද්ගලිකව ගත්තේ නැත. මන්ද, ඇයගේ මනෝභාවය අයහපත් වීමට හේතුව ඇයගේ නිවසේ මුළුතැන්ගෙයි ජල නළයක් පිපිරීම බව ඔහු තම දුරේක්ෂය හරහා පෙරදා රාත්රියේ දැක තිබුණි.
පසුගිය කාලය පුරාම අඛිල තනිව ගත කළ සීතල වැසි සහිත සන්ධ්යාවන් ගෙවා දැමුවේ ජනේලය අසල තිබූ තෙපා පුටුවේ හිඳ දුරේක්ෂයේ කාචයට ඇස තබාගෙනයි. ක්රිස්ටිනා යනු ජනේලවලට තිර රෙදි දැමීමට එතරම් උනන්දුවක් දක්වන තැනැත්තියක් නොවන බව ඔහු තේරුම් ගත්තේය. හුස්ම අල්ලාගෙන ඔහු බලා සිටියේ තම සිහින කුමරිය රාත්රී ආහාරය පිළියෙළ කරන අයුරුත්, පොත්පත් බලන අයුරුත්ය. වාසනාවකට මෙන්, කිසිදු පිරිමියෙකු ඇයගේ නිවසට එනු ඔහු දැක තිබුණේ නැත.
නමුත් මීට දින කිහිපයකට පෙර සියල්ල වෙනස් විය.
එදින සේවය නිම වී නිවසට පැමිණි අඛිල, සැහැල්ලු ඇඳුමකින් සැරසී, සැන්ඩ්විච් කිහිපයක් සාදාගෙන තම නිරීක්ෂණ රාජකාරියට සූදානම් විය. නමුත් අවාසනාවකට ක්රිස්ටිනා නිවසේ සිටියේ නැත. ඒ වෙනුවට ඔහු දුටුවේ ඉතා අසාමාන්ය දසුනකි.
නිවාස සංකීර්ණයේ වහලයේ සිට ලණු මගින් පහළට එල්ලෙමින් සිටි මිනිසුන් දෙදෙනෙකු ක්රිස්ටිනාගේ ජනේල අසල රැඳී සිටියහ. ඔවුන් ජනේල අසල බැඳී තිබූ මකුළු දැල් හෝ දූවිලි ඉවත් කරන්නන් සේ පෙනුණි. තවත් අයෙකු වහල උඩ සිට ඔවුන්ව පාලනය කරමින් සිටියේය. මුලින් අඛිල සිතුවේ ඔවුන් නඩත්තු සේවකයින් කියාය.
කම්මැලි කමට ඔහු අනෙක් ජනේල දෙස බැලීය. එකක මහලු යුවළක් රූපවාහිනිය බලමින් සිටියහ. තවත් එකක ළමයින් දෙදෙනෙකු බළලෙකු බෑගයක දමා සෙල්ලම් කරමින් සිටියහ. නැවතත් ක්රිස්ටිනාගේ ජනේලය දෙස බලන විට අඛිල දුටු දෙයින් ඔහු තැති ගත්තේය.
ජනේලය අසල එල්ලෙමින් සිටි මිනිසුන් දෙදෙනා ඉතා ඕනෑකමින් ක්රිස්ටිනාගේ නිවස ඇතුළත දෙස බලමින් යමක් සාකච්ඡා කරමින් සිටියහ. අඛිල දුරේක්ෂයේ නාභිගත කිරීම (Focus) උපරිම කළේය. එක් මිනිසෙකු තම ජංගම දුරකථනය ගෙන ජනේලයෙන් ඇතුළත තිබූ යමක් පින්තූර ගන්නා බව ඔහුට පැහැදිලිවම පෙනුණි.
“මෙය නීත්යානුකූලද? නඩත්තු සේවකයින් මෙලෙස නිවෙස් ඇතුළත පින්තූර ගන්නේ ඇයි?” අඛිල තනිවම මුමුණා ගත්තේය. පින්තූර ගැනීම අවසන් කළ මිනිසා වහලය මත සිටි පුද්ගලයාට සංඥාවක් කළ අතර, ඔවුන් වහාම වහලය දෙසට ඇදී ගොස් නොපෙනී ගියහ.
එදින මුළු රාත්රිය පුරාම අඛිල මෙහි සැඟවුණු අර්ථය සෙවීමට උත්සාහ කළේය. ඔහුට බියක් දැනුණි. ඔහු ක්රිස්ටිනාට මේ බව පැවසිය යුතුමයි. නමුත් පවසන්නේ කෙසේද? “මම මගේ ටෙලස්කෝප් එකෙන් ඔයාගේ ගෙදර ඇතුළේ වෙන දේවල් බලනකොට දැක්කා…” කියා ඔහු පවසන්නේ කෙසේද? එසේ පැවසුවහොත් ඇය ඔහුව පොලිසියට පවා භාර දීමට ඉඩ ඇත.
අවසානයේ ඔහුට කදිම අදහසක් ආවේය. පසුදා සෙනසුරාදාය. සෑම සෙනසුරාදා උදෑසනකම ක්රිස්ටිනා අසල ඇති ක්රීඩාංගණයට දිවීමට යන බව ඔහු දැන සිටියේය. තමන්ද එහි ගොස් ඇයව මුණගැසී, අහම්බෙන් මෙන් මෙම තොරතුර පැවසීමට ඔහු තීරණය කළේය.
උදෑසන ක්රීඩාංගණය මිනිසුන්ගෙන් පිරී තිබුණි. ක්රිස්ටිනා ව්යායාම ඇඳුමෙන් සැරසී සිටිනු අඛිල දුටුවේය. ඇය ඔහු දැකීමෙන් මඳක් පුදුම වූවාය.
“ඔහ්, අඛිල සර්! මොකද මේ පැත්තේ? අද දවසේ කාලගුණය ගැන පර්යේෂණයක්වත් කරන්නද ආවේ?” ඇය සිනාසෙමින් ඇසුවාය.
අඛිල ලැජ්ජාවෙන් සිනාසුණේය. ඔහු තම බඩ ඇතුළට කර තරුණ පෙනුමක් ගැනීමට උත්සාහ කළේය. “නැහැ ක්රිස්ටිනා මිස්, නිකම් හිතුණා ටිකක් ඇවිදින්න ඕනේ කියලා. හැමතිස්සෙම සිතියම් එක්කම ඉන්න එකත් එපා වෙනවනේ,” ඔහු අපහසුවෙන් සිනාසෙමින් කීවේය.
“ඒක ඇත්ත. මමත් මේ දවස්වල හරිම කාර්යබහුලයි. මම අලුත් වැඩක් පටන් ගත්තා,” ක්රිස්ටිනා ඇගේ අත් පා දිග හරිමින් (Stretching) පැවසුවාය.
“අලුත් වැඩක්?”
“ඔව්, මම පුරාණ රන් භාණ්ඩ ප්රතිනිර්මාණය කිරීම (Restoration) ගැන පාඨමාලාවක් කරනවා. මගේ ඉතිහාස විෂයට ඒක ගොඩක් වටිනවා. මේ දවස්වල මම ටූටන්කාමන් රජතුමාගේ රන් වෙස්මුහුණේ (Golden Mask of Tutankhamun) අනුරුවක් හදනවා. ඒක මගේ අවසාන පරීක්ෂණයට ඉදිරිපත් කරන්න ඕනේ. ඒ නිසා රෑ තිස්සේ මම ගෙදර ඉඳන් ඒකේ වැඩ කරනවා.”
අඛිලගේ හදවත නතර වූවා සේ දැනුණි. “ටූටන්කාමන්ගේ රන් වෙස්මුහුණ? ඒක ගෙදරද තියෙන්නේ?”
“ඔව්, මම ඒක හදලා ඉවර කරන්න ළඟයි. මගේ ගුරුතුමා මහාචාර්ය ජයවර්ධන මහතා ඒකට ගොඩක් උදව් කරනවා,” ක්රිස්ටිනා කීවාය.
ඔවුන් දෙදෙනා ක්රීඩාංගණය වටා වට කිහිපයක් දිවූහ. ක්රිස්ටිනා ඉතා සැහැල්ලුවෙන් දිව ගියද, අඛිල සිටියේ දැඩි අපහසුවකිනි. ඔහුගේ හුස්ම හිරවන තරම් විය. නමුත් ඇය ඉදිරියේ දුර්වලයෙකු වීමට ඔහුට අවශ්ය නොවීය.
“ඔයා අද හොඳට දිව්වා අඛිල! මම දැන් යනවා, මට අද වැඩ වගයක් තියෙනවා. අපි පස්සේ හම්බෙමු,” ඇය සමුගෙන නික්ම ගියාය.
අඛිල අමාරුවෙන් හුස්ම ගනිමින් නිවසට පැමිණියේය. ඔහුට අවශ්ය වූයේ වහාම ඇඳට වැටී නිදා ගැනීමටයි. නමුත් ඔහුට ක්රිස්ටිනා පැවසූ රන් වෙස්මුහුණ මතක් විය. ඔහු වහාම පරිගණකය ක්රියාත්මක කර එම වෙස්මුහුණ ගැන සෙවීය. එහි රූප දුටු අඛිල මවිත විය. එය ඉතාමත් වටිනා පෙනුමක් ඇති, ඕනෑම හොරෙකුගේ නෙත ගැටෙන වස්තුවකි.
“දෙවියනේ!” ඔහුට සිහි විය. අර මිනිසුන් පින්තූර ගත්තේ මේ වෙස්මුහුණේ විය යුතුය! එය රත්තරන් කියා සිතා ඔවුන් එය සොරකම් කිරීමට සැරසෙනවා විය හැක. ක්රිස්ටිනා දැන් නිවසේ නැත. ඇය කීවේ ඇයට අද වැඩ වගයක් ඇති බවයි.
අඛිල වහාම ජනේලය අසලට ගොස් දුරේක්ෂයෙන් බැලීය.
ඔහුගේ සැකය නිවැරදි විය. අර මිනිසුන් දෙදෙනා නැවතත් වහලයේ සිට ලණුවල ආධාරයෙන් පහළට බසිමින් සිටියහ. මෙවර ඔවුන් අතේ නඩත්තු උපකරණ නොවීය. එක් අයෙකු සන්තකයේ ජනේල කැඩීමට ගන්නා යකඩ කූරක් තිබුණි. ඉතා කෙටි වේලාවකින් ඔවුන් ක්රිස්ටිනාගේ මුළුතැන්ගෙයි ජනේලය විවෘත කර නිවස තුළට රිංගා ගත්හ.
අඛිල තත්පරයක්වත් පමා නොවීය. ඔහු වහාම පොලිසියට ඇමතුමක් ලබා දී සිද්ධිය විස්තර කළේය. ඉන්පසු ඔහු පඩිපෙළ බැස ක්රිස්ටිනාගේ නිවස දෙසට දිව ගියේය. උදෑසන දිවීම නිසා ඔහුගේ දෙපා රිදෙමින් තිබුණද, ඔහු නතර වූයේ නැත. දිව යන අතරතුර ඔහු ක්රිස්ටිනාට ඇමතුමක් ගත්තේය.
“ක්රිස්ටිනා! ඔයා කොහේද? ඉක්මනට ගෙදර එන්න! කවුද පිරිමි දෙන්නෙක් ඔයාගේ ගෙදරට පැන්නා!” අඛිල කෑගැසුවේය.
“මොකක්? මගේ ගෙදරට? රන් වෙස්මුහුණ නිසාද?” ඇය කලබලයෙන් ඇසුවාය.
“ඔව්, මම හිතන්නේ ඒක ගන්න තමයි ඔවුන් ආවේ!”
“අයියෝ අඛිල! ඒක නිකම් මැටිවලින් හදලා තඹ ආලේප කරපු කොපියක් විතරයි! ඒකේ කිසිම රත්තරන් නැහැ! මම දැන්ම එනවා!” ඇය පැවසුවාය.
විනාඩි දහයකට පසු සියල්ලෝම ක්රිස්ටිනාගේ නිවස ඉදිරිපිට රැස්ව සිටියහ. පොලිස් නිලධාරීන්, කුලී රථයකින් හතිලමින් පැමිණි ක්රිස්ටිනා සහ අත්අඩංගුවට පත් වූ සොරුන් දෙදෙනා එහි වූහ. සොරුන් දෙදෙනා ජනේලයෙන් පිටතට පනින විටම පොලිසිය ඔවුන්ව අල්ලාගෙන තිබුණි. ඔවුන්ගේ මල්ලක පරෙස්සමට ඔතා තිබූ “රන් වෙස්මුහුණ” විය.
එක් සොරුෙකු දෙස බැලූ ක්රිස්ටිනා දෑතින් මුහුණ වසාගෙන සිනාසුණාය. “මෝඩයෝ! මේක රත්තරන් නෙමෙයි. මේක මගේ විභාගයට හදපු ප්රොජෙක්ට් එකක් විතරයි. මේකේ වටිනාකම රුපියල් දෙදහසක්වත් නැහැ!”
සොරුන් දෙදෙනා එකිනෙකා දෙස බලාගත්තේ දැඩි ලැජ්ජාවකිනි.
පසුව හෙළි වූ පරිදි, මොවුන් කලක පටන් නිවාස සංකීර්ණවල නඩත්තු සේවකයින් ලෙස වෙස්වළාගෙන නිවෙස්වල ඇති වටිනා දෑ සොරකම් කරන කල්ලියකි.
එදින සවස අඛිල සහ ක්රිස්ටිනා නිවාස සංකීර්ණයේ පහළ ඇති කුඩා ආපනශාලාවේ තේ පානය කරමින් සිටියහ.
“ඇත්තටම අඛිල, ඔයා කොහොමද ඒ වෙලාවේම ඔවුන් ගෙට පනිනවා දැක්කේ? ඔයාගේ ගෙදර ඉඳන් ඒක පේන්නේ නැහැනේ?” ක්රිස්ටිනා ඇසුවේ සැක සහිත සිනහවකිනි.
අඛිල ගොත ගැසුවේය. “අර… අර… මම මගේ දුරේක්ෂයෙන් තරු බලනකොට… නිකම්ම ඒ පැත්තට හැරුණා.”
ක්රිස්ටිනා ඔහු දෙස මොහොතක් බලා සිටියාය. ඇය සියල්ල දන්නා බව ඇගේ දෑස්වලින් පෙනුණි. නමුත් ඇය ඔහුට දෝෂාරෝපණය කළේ නැත. ඒ වෙනුවට ඇය ඔහුගේ අත මඳක් තද කළාය.
“මොනවා වුණත්, ඔයා අද මගේ වැඩේ බේරාගත්තා. ඔයා නියම වීරයෙක් අඛිල. හැබැයි…” ඇය මඳක් නවතා සිනාසුණාය. “…හෙට ඉඳන් මම මගේ ජනේලවලට තද පාට තිර රෙදි දානවා. තරු බලන අයට මගේ පාඩම් වැඩ පේන එක හොඳ නැහැනේ?”
අඛිල ලැජ්ජාවෙන් රතු විය. නමුත් එතැන් සිට ඔවුන්ගේ ජීවිතයේ අලුත් පරිච්ඡේදයක් ආරම්භ විය. නිහඬ භූගෝල විද්යා ගුරුවරයාට අවසානයේ ඔහුගේ ලෝකය වට කිරීමට එක් සුන්දර තරුණියක් හමු විය. ඔහු දැන් තරු බලන්නේ දුරේක්ෂයෙන් නොව, ක්රිස්ටිනාගේ දෑස් තුළිනි.
