විශ්වවිද්යාලයේ අධ්යයන කටයුතු වල වසර කිහිපයක් වෙහෙස මහන්සි වී වැඩ කිරීමෙන් පසු, මානව පරිණාමය, ගහණයේ විචලනය හා වර්ගීකරණය පිළිබඳ සංසන්දනාත්මක අධ්යයන කටයුතු සිදු කරන පර්යේෂණ සමාගමක පර්යේෂිකාවක් ලෙස හොඳ වැටුපක් සහිත රැකියාවක් ලබා ගැනීමට ඇය සමත් වූවාය. එබැවින් ඇගේ උත්සාහය සාර්ථක විය. මිනිස් සිරුර පරීක්ෂා කිරීම සහ එය විස්තරාත්මකව දැන ගැනීම ලීනා ගේ සිහින රැකියාව විය.
ඇයගේ නව සේවා ස්ථානය වන, හෝමෝටෙක් (Homotech) නමින් හැඳින්වෙන සමාගම ලොව පුරා සේවකයින් ලක්ෂයකට අධික සංඛ්යාවක් සිටින දැවැන්ත සමාගමක් වූ අතර ලීනා ජීවත් වූ කැලිෆෝනියාවේ එම ආයතනයේ මූලස්ථානය පිහිටා තිබුණි. සමාගම විසින් දියත් කරන ලද නව ව්යාපෘතියේ කොටස්කරුවෙකු වීම ඇයට මහත් ගෞරවයක් වීම පුදුමයක් නොවේ. ඉතා සංවේදී මට්ටම දක්වා මිනිසුන්ට සමාන රොබෝවරුන් නිෂ්පාදනය කිරීමට එම සමාගම විශේෂීකරණය කර තිබුණි. එවැනි රොබෝවරුන් සඳහා සැලසුම් සකස් කිරීමට හැකි වන පරිදි මිනිස් සිරුර සවිස්තරාත්මකව පරීක්ෂා කිරීම ලීනා හට පැවරී තිබුණු කාර්යය විය. කෙසේ වෙතත්, ලීනා ඇගේ නව රැකියාව පිළිබඳ එතැනින් ඔබ්බට යමක් දැන නො සිටියා ය.
එදින ලීනාගේ රැකියාවේ ආරම්භක දිනය විය. ඇය ප්රමාද නොවන්නට වේලාසනින් අවදි වූවා ය. ඇය හරියටම උදෑසන හතට සිය හතළිස් පස් වන මහලේ පිහිටි නිවාසයෙන් පිටත් වී ගොඩනැගිල්ලේ බිම් මට්ටමට ගියා ය. ලීනා ට ගමන් කිරීම සඳහා ෂටලයක් නොතිබූ අතර, ඇයට එය මහත් කණගාටුවක් ගෙන දුනි. ‘ෂටලය’ නමැති මෙම පියාසර වස්තූන් වසර ගණනාවකට පෙර සාම්ප්රදායික මෝටර් රථ වෙනුවට ආදේශ කර ඇත. එබැවින් ඇයට ‘අකුණු’ ප්රවාහන සේවය භාවිතා කිරීම හැර වෙනත් විකල්පයක් නොතිබුණි. එය පොළවට මීටර් පනහක් පමණ ඉහළින් යෝධ පණුවෙකු මෙන් වායුගෝලය තුළ ලිස්සා ගිය, මීටර් සියයක් පමණ දිග යානාවක් විය. උමතු වේගයකින් දිගු දුරක් ගමන් කළ බැවින් එයට අකුණු ලෙසින් පටබැඳිණි. එය මහජනතාවට පොදුවේ විවෘත වූ අතර නගරය වටා මිනිසුන් ප්රවාහනය සිදු කරන ලදී. පෞද්ගලික ෂටලයක් අයිති නැති ඕනෑම අයෙකුට අකුණු ප්රවාහන සේවය භාවිතා කළ හැකි විය. වාසනාවකට මෙන්, එදින ඇයට ප්රමාදයකින් තොර ව රැකියාවට යාමට හැකි වූවා ය. එහි ගිය පසු, ලීනා හෝමෝටෙක් හි සුවිසල් පිවිසුම් ශාලාවට ඇතුල් වූවා ය.
ශාලාවේ කෙළවරක, සුදු පැහැති නිල ඇඳුමින් සැරසී සිටින මිනිසුන් ඔබ-මොබ යනු ඇය දුටුවා ය. ඔවුන් සියල්ලෝම එකිනෙකා හොඳින් හඳුනන බවක් පෙනෙන්නට තිබුණි. නමුත් ලීනාට තමා ගැන පැවසීමට ශක්තියක් නොවී ය. තම සේවා ස්ථානය ගොඩනැඟිලි සංකීර්ණයේ කොහිදැයි ඇය නොදන්නා නිසා, වැඩි කතා බහක් නැතිව ම පිළිගැනීමේ නිලධාරියාගෙන් විමසුවා ය. දිලිසෙන ලෝහමය රොබෝවෙක් විසින් ඇයට ඉතා සුහදශීලී ලෙස සහ ඉක්මණින් තොරතුරු ලබා දෙන ලදි.
ලීනා ඇගේ රසායනාගාරයට පැමිණි විට, සිනාමුසු මුහුණින් යුතු මහලු මහත්මයෙකු විසින් පිළිගනු ලැබී ය. හෙතෙම මහාචාර්ය කැල්වික් බවත්, ඔහු ඇගේ දෙපාර්තමේන්තු ප්රධානියා බවත්, ඇය හඳුනා ගත්තා ය. අවුල් වූ අළු හිසකෙස් සහ දුඹුරු ඇස් ඇති ඔහු තරමක් කුඩා ශරීර ඇත්තෙකු විය. ඇය රාජකාරී වශයෙන් සිදු කළ යුතු දේ ඔහු පැහැදිලි කළ අතර, ලීනා ඔහුගේ සෑම වැඩ පියවරක්ම ඉතා හොඳින් අනුගමනය කළා ය. සවස පහට ඇය රාජකාරි නිම කර නිවසට ගියා ය.
ඇගේ මිතුරා වන බෙනී සහ ඇගේ ගිරවා රූෆස් ඒ වන විටත් ඇය එනතුරු මඟ බලා සිටියහ. ලීනා මහල් නිවාසයට ඇතුළු වූ වහාම, දෙදෙනා ම ඇය සමඟ කතා කළහ. රූෆස් ආහාර ඉල්ලා සිටි අතර බෙනීට ඇයගේ පළමු දිනය ගත වූ ආකාරය දැන ගැනීමට අවශ්ය විය.
“හොඳයි, ඉතා හොඳයි…!” ලීනාගේ කෙටි පිළිතුර විය.
සුපුරුදු පරිදි, බෙනී පරිගණක විනෝද ක්රීඩාවකට මුලපුරනු දුටු ඇය තමාට මහන්සි බව පවසමින් නිදහසට කරුණු කීවා ය. සෑම විටම ඇයට සහයෝගය දක්වන එවැනි ආදරණීය මිතුරෙකු සිටීම ගැන ලීනා සතුටට පත් වූ නමුත්, ඔහු සමහර අවස්ථාවල කවටකම් කිරීමෙන් ඇයව අපහසුතාවයට පත් කිරීම ගැන නොසතුටු වූවා ය.
ලීනා පසුදා වේලාසනින් අවදි වූ නමුත්, බෙනී ඉක්මන් වී උදෑසන ආහාරය පිළියෙළ කළේ ය. ඔහු ලීනා ව කෙතරම් ආදරයෙන් රැකබලා ගත්තේද යත්, පෙර දින ඔහු පිළිබඳ නොසැළකිලිමත් ලෙස කටයුතු කිරීම ගැන ඇය පසුතැවිලි වූවා ය. උදෑසන ආහාරයෙන් පසු ඔවුන් දෙදෙනා වැඩට යාමට මහල් නිවාසයෙන් පිටත් වූහ. බෙනී තොරතුරු මූලාශ්ර ගබඩා කළ පරිගණකගත පුස්තකාලයක සේවය කළේ ය. ලීනා තම උසස් අධ්යාපන කටයුතු සඳහා පුස්තකාලය පරිශීලනය කරන විට ඔවුන් එකිනෙකා දැන හඳුනා ගත්තෝ ය.
ඇගේ වෘත්තීය ජීවිතයේ පළමු සතිය මිනිස් සිරුර අධ්යයනය වෙනුවෙන් ගෙවී ගියේ ය. ඇයට කිරීමට බොහෝ දේ තිබුණත්, පුදුමයට කරුණක් නම්, ඇයට කිසි විටෙකත් වැඩ අධික බවක් දැනුණේ නැත.
දිනක් ඇය තම පර්යේෂණාගාරයට යන අතරතුර සම්මන්ත්රණ ශාලාව පසු කළා ය. එකපාරටම ඇය කලබල වන දෙයක් ශ්රවණය කළා ය. රැස්වීමක් ක්රියාත්මක වෙමින් පැවති අතර, හෝමෝටෙක් හි ඉහළම ප්රධානියා වන බ්රෑන්ඩ් මහතා පිරිස අමතමින් පැවසුවේ: “අපගේ නව තාක්ෂණයේ සහාය ඇතිව, බොහෝ ප්රදේශවල මිනිසුන් වෙනුවට යන්ත්ර ආදේශ කිරීමට අපට ඉක්මනින් පුළුවන් වේවි.” ලෙසිනි.
ලීනා හට තම දෙසවනට ඇසෙන දේ අදහාගත නොහැකි වූවා ය. ඇය තවදුරටත් ඇහුම්කන් දුන් අතර, මෙම පිරිස සෑම අංශයකින් ම මිනිසෙකුට සමාන රොබෝවරුන් තැනීමට අදහස් කර ඇති අතර, එමඟින් මිනිසා යනු කුමක්ද සහ යන්ත්රය කුමක්ද යන්න කිසිවෙකු දැන නොගන්නා බව වැටහුණා ය.
කම්පනයට පත් ලීනා ඇගේ පර්යේෂණාගාරයට ගියා ය. ඒක ඇත්ත වෙන්න බෑ! ඇය අවසානයේ යමක් වැරදියට අසා හෝ වරදවා වටහාගෙන තිබේද? නැත, එය විය නොහැකි දෙයකි. ඒ වදන් තවමත් ඇගේ හිසෙහි දෝංකාර දෙමින් තිබිණි.
ඉදිරි දින කිහිපය තුළ කිසිත් නොඇසූ සේ ලීනා ක්රියා කළාය. ඇය මේ පිළිබඳ බෙනීටවත් කීවේ නැත. දැන් කුමක් කළ යුතු දැයි ඇය දැඩි ලෙස කල්පනා කළා ය. අවසානයේදී, ඇය එය ප්රසිද්ධියට පත් කළ යුතු බව තීරණය කළා ය. එමෙන් ම බොහෝ ජීවිත ඇයගේ තීරණය මත රඳා පවතින බව ඇය විශ්වාස කළා ය.
මිනිසුන්ට නොදැනෙන සේ මිනිසුන් වෙනුවට යන්ත්ර ඇති කිරීමට හෝමෝටෙක් සමත් වුවහොත් එය මනුෂ්ය වර්ගයාගේ පරිහාණිය වනු ඇත. ඔවුන්ගේ රැකියා අහිමි වනු ඇත. කෙසේ නමුත් හෝමෝටෙක් හට විස්තර කළ නොහැකි බලයක් ඇත. ඔවුන් රොබෝවරුන්ට තොරතුරු සැපයීම සඳහා වැඩසටහන්ගත කළහොත්, ඔවුන්ට මානව ජීවිතයේ සෑම අංශයක්ම පාලනය කළ හැකි වනු ඇත. කුමක් විය හැකිද කියා ඇයට සිතාගත නොහැක!
නමුත්, මෙතැන් සිට ප්රවේශමෙන් දිගටම අනාවරණ කටයුතු කරගෙන යා යුත්තේ කෙසේද? සමාගම මෙවැනි දෙයක් සිදු කරන බව ඇය පැවසූවත්, කිසිවෙකු විශ්වාස නොකරනු ඇත. ඇයට සාක්ෂි අවශ්ය විය. නමුත් කොහෙන්ද?
ඊළඟ දින කිහිපය තුළ, ලීනා විසින් හෝමෝටෙක් සේවකයින් ඉතා සමීපව හා උනන්දුවෙන් නිරීක්ෂණය කළා ය. සෑම දෙයක්ම සාමාන්ය දෙයක් ලෙස පෙනුනද, මෙම සියලු මිනිසුන් වෙනුවට යන්ත්ර ඉක්මනින් පැමිණෙන බව ඇය දැන සිටියා ය. හෝමෝටෙක් ආයතනය, ඉදිරියේ දී සිදු කිරීමට බලාපොරොත්තු වන්නේ කුමක් දැයි ඔප්පු කිරීමට උපකාර වන දෙයක් කෙසේ හෝ සොයා ගැනීමට ලීනා වෙහෙසුණා ය. ඇය රොබෝ නිර්මාණ සහ සංවර්ධන දෙපාර්තමේන්තු වල ඔත්තු බැලූ නමුත් ප්රයෝජනවත් තොරතුරු ලබා ගැනීමට නොහැකි විය. එබැවින් විශ්වාසවන්ත යැයි පෙනෙන මහාචාර්ය කැල්වික් සමඟ කතා කිරීමට ලීනා තීරණය කළා ය.
දිනක් ආපනශාලාවේදී මහාචාර්යතුමන් මුණ ගැසුණු විට, මෙය කදිම මොහොතක් යැයි ඇය සිතුවා ය.
“මහාචාර්යතුමනි, මට ඔබ සමඟ වාඩිවිය හැකිද?” ලීනා ඇසුවාය.
“ඇත්තෙන්ම, අපට සෑම විටම හිතවත් ලෙස කටයුතු කළ හැකියි.” ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය.
ලීනා අනතුරු ව මෙසේ පැවසුවා ය: “ඔබ දන්නවා, මම නිතරම කල්පනා කළේ හෝමෝටෙක් හි ඉලක්ක මොනවාද කියලා. ඒකෙන් මම අදහස් කළේ සමාගමේ සැලසුම්. මම අපේ අලුත් ව්යාපෘතිය ගැන තව ටිකක් දැනගන්න කැමතියි.”
මහාචාර්යවරයා පැහැදිලි කිරීමට පෙර ඇය දෙස අමුතු ලෙස බැලුවේ ය.
“හොඳයි, මම අපේ සමාගමේ සියලුම සැලසුම් ගැන රහස් පැවතිය යුතු යැයි අදහස් කරන්නෙ නැහැ. ඒ වගේ ම ඔබේ දෙපාර්තමේන්තු ප්රධානියා වශයෙන් බොහෝ දේ මගෙන් ඔබට අසන්නට ලැබේවි. මා දන්නා එකම දෙය නම්, මිනිසුන්ගේ සර්වසම පිටපතක් වශයෙන් නිර්මාණය කළ රොබෝවරුන් පිළිබඳ හෝමෝටෙක් වෙත පවතින විශේෂඥතාවයයි. සමාගම උත්සාහ කරන්නේ යන්ත්ර වඩාත් නිරවද්ය කිරීමට සහ එදිනෙදා ජීවිතයට ධනාත්මක බලපෑමක් ඇති කිරීමට ඔවුන්ට ඉඩ සැලසීමයි.”
“එය ඉතා සිත්ගන්නාසුළුයි, නමුත් ඒකෙ බලපෑමෙන් මිනිසුන්ගේ යම් අවතැන්වීමක් ඇති නොකරයිද?” ලීනා දිගටම ප්රශ්න කළා ය.
“හ්ම්! මම හිතන්නේ නැහැ ඒක නරකයි කියලා”
මහාචාර්ය කැල්වික් කිසිවක් දන්නේ නම්, එය කීමට සූදානම් බව හෝ නොමැති බව දැන ගැනීමට ලීනාට එම සංවාදය ප්රමාණවත් වූ අතර, එබැවින් ඇය මෙසේ සමුගත්තාය: “සාකච්ඡාවට ස්තූතියි, මහාචාර්ය කැල්වික්. අවාසනාවට, මම දැන් ආපසු වැඩට යා යුතුයි.”
ලීනා සංවාදයෙන් වැඩි යමක් නොගත්තා ය. නමුත් එය ආරම්භයක් විය. හෝමෝටෙක් සමාගම මිනිසුන් අනුකරණය කිරීමේ දිශානතියෙන් ක්රියා කරන බව දැන් ඇය අඩුම තරමින් සහ නිසැකවම දැන සිටියා ය.
එදින, ලීනා නිවසට එන විට බෙනී සිටියේ ඇඳේ ය. තවමත් වෙහෙසට පත් බවක් නොපෙන්වූ ඇය පණිවිඩ කිහිපයක් ශ්රවණය කිරීමට තීරණය කළා ය. එය මයික්රොචිපයක් සවි කර ඇති, සියලු දිනපතා පුවත් සහ පෞද්ගලික පණිවිඩ ශ්රවණය කිරීමේ පහසුකම් සහිත කුඩා උපකරණයකි. එක්වරම ඇයට අදහසක් පහළ විය.
ප්රමුඛ පෙලේ ජනමාධ්ය සමාගමක ප්රවෘත්ති ලේඛිකාවක් ලෙස සේවය කළ ඇගේ මිතුරිය වන රෙක්සි හට ඇය කතා කළා ය. හෝමෝටෙක් ආයතනය මඟින්, මිනිසුන් වෙනුවට රොබෝවරුන් ආදේශ කිරීමට සූදානම් වන බවට වූ ඔත්තුව සමඟ ඇයට නිසැකවම යමක් කළ හැකි විය යුතු බව ලීනා විශ්වාස කළා ය.
මිතුරියන් දෙදෙනා පසුදා ම ආපන ශාලාවේදී හමු වූවෝ ය. ලීනා ඇගේ කතාව හෙළි කළ විට, රෙක්සිට පළමුවෙන් ම ඇයව විශ්වාස කිරීමට අවශ්ය නොවූවා ය.
ඇය මෙසේ පැවසුවාය: “ඔබට විශ්වාසද ලීනා? මම කිව්වේ, හෝමෝටෙක් දැනටමත් ලෝකයට බොහෝ හොඳ දේවල් සොයාගෙන තිබෙනවා. ඒක සෙල්ලමක් නෙවෙයි. සමහරවිට ඒක මුළු ලෝකයේම විශාලතම සමාගම විය හැකියි. ඒ වගේ ම, ඔබේ තොරතුරු වැරදි නම්, අප දෙදෙනාගේ රැකියාවන් පවා අවධානමකට පත් කළ හැකියි. ඒ විතරක් නෙවෙයි…”
“හරි. හරි. දැන් සන්සුන් වෙන්න. ප්රතිවිපාක මොකක් වෙන්න පුලුවන්ද කියලා මං දන්නවා. නමුත් මම කිව්ව දේවල් නිවැරදි නම් සහ අපි ඒ ගැන කිසිවක් නොකරන්නේ නම් කුමක් වේවිද කියලා හිතල බලන්න! ”
අවසානයේදී, ලීනාගේ පැහැදිලි කිරීම් හමුවේ රෙක්සි හට ලිපියක් ලිවීමට සිදු විය.
දින කිහිපයකට පසු, එම ලිපිය සියලු ම ප්රවෘත්ති මාධ්ය වල ප්රමුඛ පුවතක් බවට පත් ව තිබූ අතර ප්රේක්ෂකයන් හට මහත් උද්යෝගයක් ඇති කළේ ය. ලීනා වැඩ කළ සමාගම මනුෂ්යත්වයට තර්ජනයක් විය හැකි බව විශ්වාස කිරීමට අවශ්ය නොවූ නිසා බෙනී බොහෝ කලබල විය. තම විශ්වාසවන්ත ම සගයා වූ බෙනී හට ඇය පැවසුවේ, තමා විසින් එම ලිපිය සම්පාදනයට අවශ්ය වූ සියලු තොරතුරු සපයනු ලැබූ බවයි. තම මිතුරිය තමාට මේ අමිහිරි දේ කී බව ඔහුට අදහාගත නොහැකි විය. එසේ තිබියදීත්, ඔහු ඇයට සම්පූර්ණ සහයෝගය ලබා දීමට එකඟ විය.
නමුත් දැන්, ලීනාට විශ්වාසවන්ත සාක්ෂි අවශ්ය වූ අතර, ඒවා ලබා ගැනීම පහසු නොවීය. බාහිර පාර්ශවයක් වෙත ආයතනය පිළිබඳ තොරතුරු ලබා දිය හැක්කේ අභ්යන්තරිකයෙකුට පමණක් බව, හොමෝටෙක් නිසැකවම සොයාගෙන පැවතිය හැකි අතර දැන් විශේෂයෙන් ප්රවේශම් විය යුතුම ය. කෙසේ වෙතත් දැඩි මාධ්ය ප්රහාරය හමුවේ වුවත්, ආයතනය විසින් සියලු චෝදනා ප්රතික්ෂේප කරන ලදි.
නමුත් ලීනාට එය පහසුවෙන් අත්හැරීමට අවශ්ය නොවූවා ය. යමෙකු ඉක්මනින් සාක්ෂි සෙව්වේ නැතිනම්, සාක්ෂි අතුරුදහන් කිරීමේ අදහස හෝමෝටෙක් සතුව තිබිය හැකිය. ඇයට දැඩි තීරණයක් ගැනීමට සිදු වූවා ය.
එක් රාත්රියක, ලීනා සමාගමට රහසේ පිවිසී ඇය සතු තොරතුරෙහි විශ්වසනීයත්වය වැඩි කළ හැකි කරුණු සොයා බැලීමට තීරණය කළා ය. හෝමෝටෙක් සතුව නවීන තාක්ෂණය සපිරි සෑම ආරක්ෂක පියවරක් ම තිබූ නිසා එය පහසු නොවීය. ඇය ගොඩනැගිල්ලේ බිම් සැලැස්මක් ලබා ගෙන සතියක් පුරා සියලු අනතුරු ඇඟවීමේ පද්ධති පරීක්ෂා කළා ය. වාසනාවකට මෙන්, මේ වන විට ලීනා සමාගමේ ආරක්ෂක පද්ධති ගැන අඩක් පමණ දැන සිටියා ය. සමාගම් සංකීර්ණයට ඇතුළු වීමට පහසු ම ක්රමය වූයේ වහලය මත පිහිටි ෂටල නැවතුම්පල හරහාය.
කෙතරම් දුෂ්කර වුවත් ෂටලයක් භාවිතයෙන් හෝමෝටෙක් හි ඉහළම මහළ ට ඇය රැගෙන පියාසර කරන ලෙස, බෙනීව පොළඹවා ගැනීමට ඇය සමත් වූවා ය. මුලදී, ඔහු ඇගේ සැලැස්මට විරුද්ධ වූ නමුත් එය එසේ විය යුතු බව ඔහු වටහා ගත්තේ ය.
ඉහළට ගිය පසු, ඇය ඊට පෙර දිනක ඉංජිනේරු අංශයෙන් සොරකම් කළ විශේෂ ලේසර් යන්ත්රයකින් වායු කවුළුවක පියන ඉවත් කළා ය. එයට ඉතා දැඩි ලෝහ පවා කැපීමට හැකි විය. කිසිවෙකු ඔවුන්ව හඳුනා නොගනු ඇතැයි ප්රාර්ථනා කරමින් පටු වායු කවුළුව හරහා ගොඩනැඟිල්ලට ඇතුළු වීමට ලීනා සමත් වූවා ය. ඇය ඉක්මනින් ම ප්රධාන කාර්යාලය සොයා ගත් අතර සමාගමේ සියලු සැලසුම් පිළිබඳ සාක්ෂි සඳහා පරිගණක සෙවීමට පටන් ගත්තා ය. හෝමෝටෙක් විසින් සියලු පරිගණක ඇතුළු උපාංග මුරපද යොදා ආරක්ෂා කර ඇති නිසා මෙම කාර්යය එතරම් පහසු නොවී ය. එසේ වුවද, සියලු පූර්වාරක්ෂාවන් මඟ හැරීමට ලීනා සමත් වූවා ය. ඇය පරිගණක විෂයයෙහි ද දක්ෂ වූවා ය. ටික වේලාවකට පසු ඇය විසින් එය සොයා ගන්නා ලදි!
෴ ෴ ෴
ලීනා නැවත අවදි වූ විට, සිදුවූයේ කුමක්දැයි දැන සිටියේ නැත. ඇය සිටියේ අඳුරු කාමරයක ය. එකම ආලෝක ප්රභවය වූ දීප්තිමත් ලාම්පුවක් ඇය සමීපයේ දිදුලමින් පැවතිණි. දීප්තිමත් ආලෝකයේ යමක් දැකීමට ලීනා වෙහෙස වූ නමුත් ඇය දුටුවේ අවට එල්ලා තිබූ, මිනිසුන්ගේ ශරීර වල අඳින ලද දළ සටහන් පමණි. නැතහොත් අවසානයේ කිසිවක් නොතිබුණිද? ඇයව ලෝහ මේසයක බැඳ ඇති බව ඇයට වැටහුණේ එවිට ය. යකඩ පටිවලට එරෙහිව ඇයට කිසිවක් කළ නොහැකි විය. එක්වරම මුමුණමින් සිටි එක් මිනිස් රුවක් ආලෝකය දෙසට පා තැබුවේ ය. ඒ ආයතනයේ ප්රධානියා වූ බ්රෑන්ඩ් මහතාම ය.
ඔහු අවඥාසහගත ලෙස ලීනා දෙස බලා සිනාසෙමින් මෙසේ පැවසී ය: “මෙන්න පුංචි හොරා!”.
ලීනා සන්සුන් වූ අතර, එබැවින් ඇය කලබලයකින් තොර ව පිළිතුරු දුන්නා ය: “මම මෙහි අපරාධකරුවා යැයි මවාපාන්න එපා! ඔබ කරන දේ වැරදියි. මම හිතනවා දැන්වත් ඔබ නතර වනු ඇති කියලා!”.
බ්රෑන්ඩ් මහතා ඇය දෙස බලා සිනාසෙමින්, “ඔබ මේ තරඟයේ දී තමන්ගේම ගෝලයක් ලබා ගත්තා කියලා මම හිතනවා.”
“ඔබ අදහස් කළේ මොකක්ද කියලා මට තේරෙන්නෙ නෑ.”
“හොඳයි ලීනා, ඔබ ඔබටම කතා කළත්, ඔබ ඔබටම රිදවන්නේ නැති වේවි. ඔබ ඔවුන්ගේ සෙල්ලම් බඩු වලින් එකක් වුනාට මිනිසුන් බිය වන්නේ ඔබට ම තමයි. ඔව්! මා කිව් දෙය ඔබට ඉතා නිවැරදිව ඇසී තියෙනවා. හෝමෝටෙක් ආයතනයේ අපි මිනිසුන්ගේ සෙල්ලක්කාර අදහස් සාක්ෂාත් කර ගැනීමට සහ ඔබව නිර්මාණය කිරීමට ඔවුන්ට උදව් කරලා තිබෙනවා.”
“මොකක්ද ඔබතුමා ඒකෙන් අදහස් කරන්නේ බ්රෑන්ඩ් මහත්මයාණෙනි?”
“ඔබ එය පිළිගන්න කැමති නැති බව මම දන්නවා. ඇත්තට ම ඔබ යන්ත්රයක් මිස මිනිසෙක් නෙවෙයි. නමුත් දැන් ඔබ මිනිස් වර්ගයා බේරා ගැනීමට දැඩි ලෙස සටන් කරනවා!”
ලීනාට තමාට ඇසෙන දේ අදහාගත නොහැකි වූවා ය. බ්රෑන්ඩ් මහතාට පිස්සුද? නැත්නම් දඬුවමක් ලෙස ඇයව අවුල් කිරීමට උත්සාහ කළාද? ඇය රොබෝ කෙනෙක් විය යුතුද? මස්-ලේ ඇති මිනිසෙක් නොවේද? ඇයට එය පැහැදිලි කරගැනීමට නොහැකි විය.
බ්රෑන්ඩ් ඇගේ ප්රශ්නකාරී පෙනුම නිවැරදිව අර්ථකථනය කළ බවක් පෙනෙන්නට තිබූ අතර තවදුරටත් මෙසේ පැවසීය: “ඔබ කල්පනා කරන්නේ මම බොරු කියනවා කියලා නේද? නැහැ, ඇත්තටම නැහැ. ඔබ අපගේ ආයතනයේ පළමු පර්යේෂණ ව්යාපෘතියයි. අපට අවශ්ය වුනේ ඔබ වටා ඉන්න මිනිසුන්ට නොදැනෙන්න මිනිස් ප්රජාව සමඟ ඒකාබද්ධ වීමට පුලුවන් රොබෝවෙක් සමාජයට හඳුන්වා දෙන්න පුලුවන් වේවිද කියලා අධ්යයනය කරන්නයි. මේක කරන්න නම්, ඇත්ත වශයෙන්ම ඔබ රොබෝවෙකු බව ඔබ ම නොදැන සිටින බවට අපට සහතිකයක් අවශ්ය වුණා. එහෙම උනේ නැත්නම්, අනුවර්තනය සියයට සියයක් සිදු වෙන්නෙ නැතිවෙන්න ඉඩ තිබුණා. ”
ලීනා දැඩි ලෙස හුස්ම ගනිමින් සිටියා ය. එවිට ඇය මෙසේ කීවා ය: “ඒක බොරුවක්! මට තවමත් මගේ ළමා කාලය පැහැදිලිව මතකයි. මම දන්නා තරමින් රොබෝවරු වයසට යන්නේත් නැහැ!”
“ලීනා, ඔබට තවමත් නිව්යෝර්ක් නගරයේ ඔබේ ළමා කාලය මතක තබා ගත හැක්කේ අපට එය අවශ්ය නිසයි. අපි ඔබේ ප්රබන්ධිත ඉතිහාසය ඔබ තුළට වැඩසටහන්ගත කළා. එය පරිපූර්ණයි. ඔබේ ශරීරය මිනිසා විසින් නිර්මාණය කර ඇති ශ්රේෂ්ඨත ම දෙයක් විදිහට හඳුන්වන්න පුළුවන්. අනෙක් කාන්තාවන්ට මෙන් ඔබට ඔසප් වීමක් සිදු නොවීම ගැන ඔබ පුදුම වී නැති බව මට විශ්වාසයි.”
“ඒක රිය අනතුරක් නිසා වුණේ..”
“නෑ කිසිම විදිහකට රිය අනතුරක් නොවෙයි. ඒක සිද්ධ උනේ අපේ කැමැත්ත නිසයි. හේතුව, ඔබ තුළට එම තොරතුරත් වැඩසටහන්ගත කළ නිසයි!”
“ඒක ඇත්ත වෙන්න බෑ.” ලීනාගේ ඔළුවේ දේවල් අවුල් වූ බවක් ඇයට දැනුනා ය.
“ඔබ මේ සියල්ල දැනගත්තේ කෙසේද? අවසානයේ එය ඇත්තක් වුණාද? මම රොබෝ කෙනෙක් බව මෙතෙක් කල් මා දැන සිටියේ නැද්ද?”
නැවතත් බ්රෑන්ඩ් මහතා අමුතු ම ආකාරයකට සිනාසුණේය: “ඔබ දන්නවා අපි දැන් කරන්න යන්නේ මොකක්ද කියලා. ලීනා, අපි ඔබව නිෂ්පාදනය කළ බව කියන්න සූදානම්. ඇත්තටම අපි මිනිසුන්ට කියන්න යන්නේ අපේ රහසිගත ව්යාපෘතිය ඔබ බවයි. අපට අවශ්ය වූයේ මානවරූපී රොබෝවරුන් ගැන විශ්වාසය තැබිය හැකි බව මිනිසුන්ට ඔප්පු කරන්නයි.”
“නෑ, ඔයාට ඒක කරන්න බෑ!”
“අනේ ඔව්! අපි එසේ නොකලොත්, ඔබ ඉතා ඉක්මණින් ම විනාශ වේවි. ඔබ ගැන හොයා බලන්න කවුරුවත් නැති වේවි. නමුත් කරදර වෙන්න එපා. ඔබ යම් මනුස්සයෙක්ට අයිති වුණාට පස්සෙ, ඔබට කිසිම හානියක් නොවේවි!”
“අපි ඒක විශ්වාස කරන්නේ නැහැ!” හදිසියේම ඈතින් ඇසුණි. රෙක්සි සහ බෙනී විසින් මෙහෙයවන ලද ලීනාගේ මිතුරන් සියල්ලෝම එහි සිටියහ. ඔවුන් විසින් හෝමෝටෙක් ආයතනය තුළ යම් වරදක් සිදුවී ඇති බව රහස් ඔත්තු සේවයට දන්වා ඇති අතර, මේ වන විටත් හෝමෝටෙක් සේවකයින් බොහෝමයක් අත්අඩංගුවට ගෙන ඇත.
෴ ෴ ෴
නැවතත් ඇගේ මහල් නිවාසයට පැමිණි ලීනාට හිස් බවක් දැනුනා ය. පසුගිය සැන්දෑවේ ඇගේ සම්පූර්ණ අනන්යතාවය ඇයට අහිමි විය. ඇය කවුද කියා ඇයවත් මෙතෙක් කල් දැන සිටියේ නැහැ. නමුත් නරකම දෙය නම් බෙනී අහිමි වීමයි. ඇය යන්ත්රයක් වූ නිසා ඔහු බොහෝ විට කැමති වනු ඇත්තේ සම්-මස්-ලේ සහිත පෙම්වතියක් ලැබීමට විය හැකියි. මෙතෙක් දවසක් ඔහු විසින් ප්රේමය ප්රකාශ කර නොතිබුණත්, ඔවුන් අතර දැඩි බැඳීමක් පවතින බව දෙදෙනාටම වැටහී තිබුණි.
ඔහු දැනටමත් ඇය ඉදිරිපිට සිටගෙන සිටියේ ය. ටිකක් ලැජ්ජජාසහගත සහ පෙනෙන විදිහට නොසන්සුන් බවක් පෙනෙන්නට තිබුණි.
“ඉතින් දැන් අපිට මොකද වෙන්නේ?” ලීනා ඇසුවාය.
“මොකද වෙන්න යන්නේ? මෙච්චර දවසක් මිනිසෙකු නොවීම ඔබට හෝ මට කිසිම කරදරයක් කළේ නැහැ. ලේ මස් ඇති මිනිසුන්ට වඩා මානව ගුණාංග ඔබ තුලින් මම දකිනවා. ඒ වගේම මට දරුවන් සිටිය යුතුයි කියලා කිසි දිනක අවශ්යතාවයක් වී නැහැ.” බෙනී සෘජුව පිළිතුරු දුන්නේය.
ලීනාට එම පිළිතුර අදහාගත නොහැකි විය. ඇය යටපත් වූවා ය. සිදු වූ සියලු සිදුවීම් නොතකා, බෙනී ඇය වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේ ය.
“නමුත් මට එක ප්රශ්නයක් තියෙනවා,” බෙනී පැවසීය.
“ඔව්, ඒ මොකක් ද?”
“ඔබට හැඟීම් තියෙනවා ද? මම කිව්වේ, ඔබට විශේෂ යමක් දැනෙනවාද?”
ලීනා මොහොතක් කල්පනා කළා ය. එවිට ඇය මෙසේ පැවසුවාය “මම තව ටිකක් පර්යේෂණ කළා. දැන් මම දන්නවා නිදහස්ව සිතන පුද්ගලයෙකුට ඇති සියලුම හැකියාවන් මට ලබා දී තියෙනවා කියලා. මට නිදහසේ ක්රියා කරන්නත් මගේ මතය හදාගන්නත් පුළුවන්. මම දැන් ඉන්නවා. මට දැනෙනවා. මට එය විස්තර කරන්න අමාරුයි.”
“මම හිතන්නේ ඒක ආදරය කියලා!”
